Müasir dövrdə din və elm arasındakı münasibətlər Qərb sivilizasiyasının formalaşdırdığı dar dünyagörüşün təsiri altında ziddiyyətli və bir-birini inkar edən anlayışlar kimi təqdim olunur. Bu süni qarşıdurmanı aradan qaldırmaq, dinlə elm arasındakı təbii və sağlam bağı yenidən bərpa etmək üçün ilahi mənbəyə - Qurani-Kərimə və Peyğəmbərin (s) səhih sünnəsinə müraciət etmək zəruridir.
Qurani-Kərimdə və sünnədə elm və alimlər üçün müəyyən edilən mövqe mistikaya, sehirə və ya nəsilliklə ötürülən imtiyazlara deyil, tamamilə obyektiv idrak və araşdırma metodlarına əsaslanır. Bu məqam irqindən, cinsindən, dilindən və sosial vəziyyətindən asılı olmayaraq biliyə can atan hər bir fərd üçün açıqdır. Məhz bu obyektiv bilik vasitəsilə insan həqiqi dindarlığa qovuşur, yer üzünü abadlaşdırır və sivilizasiya qurur.
İslam düşüncəsində alimlər misilsiz bir dərəcəyə yüksəldilib. Qurani-Kərimdə Allah-Taala buyurur: "Allah sizdən iman gətirənlərin və elm verilmiş kəslərin dərəcələrini ucaldar" (əl-Mücadilə, 11).
Peyğəmbərimizə (s) ünvanlanan "De: Ey Rəbbim, elmimi artır!" (Taha, 114) duası da elmin tükənməz bir sərvət olduğunu göstərir. Hədisi-şəriflərdə elm yoluna çıxan şəxs üçün cənnət yolunun asanlaşacağı, mələklərin elm tələbəsinin ayaqları altına qanadlarını sərəcəyi, alimin ibadət edəndən üstünlüyünün ayın ulduzlardan üstünlüyü kimi olduğu və alimlərin peyğəmbərlərin həqiqi varisləri olduğu bildirilir.
Allah-Taala Öz birliyinə və ədalətlə hökmranlığına mələklərlə yanaşı birbaşa elm sahiblərini də şahid göstərmişdir: "Allah, mələklər və ədaləti qoruyan elm sahibləri Ondan başqa heç bir tanrı olmadığına şahidlik etdilər" (Ali-İmran, 18).
Qurani-Kərimə görə, təbiət hadisələrini, kainatın fiziki nizamını dərk etmək birbaşa Allaha yönəldən ən möhkəm yoldur. "Allahdan Öz bəndələri içərisində ancaq alimlər qorxar" (Fatir, 28) ayəsi sübut edir ki, kainatın qanunauyğunluqlarını dərindən öyrənən fərdlər həqiqəti dəlillərlə qavradıqları üçün din baxımından da ən öndə duran şəxslərdir.
Bu səbəbdən Quranda bilənlərlə bilməyənlərin əsla bir tutulmayacağı (əz-Zümər, 9) və alimlərin həqiqəti dərk edib qəlbən təslim olduqları (əl-Həcc, 54) xüsusi bəyan edilir. Müqəddəs Kitabda 800-dən çox ayə bilavasitə elmə və ya "baxmaq", "görmək", "ağlını işlətmək", "düşünmək" kimi idraki fellərə həsr olunub. Sünnədə isə elm öyrənmək namaz, oruc və zəkat kimi vacib fərz səviyyəsinə qaldırılıb. Bütün bunlar sübut edir ki, sağlam cəmiyyət quruculuğunda, yer üzünün inkişafında və bəşəriyyətin xəlifəlik missiyasını yerinə yetirməsində elm və alimlər ən ali rola malikdir.
