BAKI,VOA Analitik Təhlil Mərkəzi
Körfəz regionu, bir tərəfdən ABŞ və İsrail, digər tərəfdən isə İran arasındakı müharibə ilə bağlı sürətlə artan hərbi gərginlik fonunda olduqca həssas bir mərhələdən keçir. Tehranın son həftələrdə bir neçə ərəb ölkəsinə doğru atdığı raketlər və pilotsuz uçuş aparatları (PUA) regional gərginlikdə yeni bir səhifə açaraq, regionun təhlükəsizliyini görünməmiş bir sınaq qarşısında qoyub.
Körfəz ölkələri bu hücumlara qarşı hesablanmış müdafiə çərçivəsində reaksiya verməyə davam etsə də, İranın hədəf alma siyasəti davam edəcəyi təqdirdə, "strateji səbir" kimi xarakterizə olunan bu yanaşmanın nə qədər davam gətirə biləcəyi ilə bağlı suallar artmaqdadır.
Region son dövrlərdə İran tərəfindən görünməmiş eskalasiyanın şahidi olub. Bu, Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri (BƏƏ), Səudiyyə Ərəbistanı, Qətər, Bəhreyn, Küveyt, İordaniya və Oman Sultanlığı da daxil olmaqla, bir neçə ərəb ölkəsinə doğru yüzlərlə raketin və minlərlə PUA-nın buraxılması ilə müşayiət olunub. Bununla yanaşı Naxçıvan və Türkiyə də hədəf alınıb.
Tehran bu hücumları ona qarşı aparılan hərbi əməliyyatlara cavab olaraq regiondakı ABŞ maraqlarını hədəf alması ilə əsaslandırsa da, mülki obyektlərin və həyati vacib infrastrukturun vurulması insan itkilərinə və maddi ziyana səbəb olub. Bu isə hədəf alınan ölkələri müdafiə tədbirlərini gücləndirməyə və suverenliklərinin hər hansı formada pozulmasını qəti şəkildə rədd etməyə sövq edib.
Eskalasiya tələsindən qaçmaq
Bu gərginlik qarşısında zərər çəkən ərəb ölkələri, regionda müharibənin miqyasını genişləndirə biləcək açıq qarşıdurmaya sürüklənmədən, öz ərazilərini və hava məkanlarını müdafiə etməyə əsaslanan ehtiyatlı bir yanaşma seçiblər. Bu dövlətlər raket və PUA-ları hədəfə çatmazdan əvvəl zərərsizləşdirməyə, eyni zamanda limanlar, hava limanları və enerji sektoru kimi strateji obyektlərin fəaliyyətinin davamlılığını təmin etməyə fokuslanıblar.
Bu strategiya Körfəz ölkələrinin bir reallığı dərk etməsini əks etdirir: hər hansı birbaşa hərbi cavab İranın münaqişə dairəsini genişləndirmək və onu hərtərəfli regional müharibəyə çevirmək məqsədinə xidmət edə bilər. Buna görə də, həmin dövlətlər beynəlxalq hüquqa sadiq qalmağa və cavablarını qanuni özünümüdafiə çərçivəsində saxlamağa üstünlük veriblər. Bu, Tehranın regionu çəkmək istədiyi "eskalasiya tələsinə" düşməmək cəhdidir.
Lakin bu müdafiə xarakterli yanaşma o demək deyil ki, Körfəz ölkələri qeyri-müəyyən müddətə qədər yalnız reaksiya verən tərəf mövqeyində qalacaqlar. Hücumların davam etməsi və miqyasının genişlənməsi, xüsusən də kritik infrastruktura zərbələr endirilməsi və ya daha böyük insan itkilərinin baş verməsi fonunda, strateji səbir siyasəti artan təzyiqlərlə üzləşə bilər. Belə bir vəziyyətdə bəzi ölkələr indiyədək qəbul edilmiş döyüş qaydalarına (rules of engagement) yenidən baxmaq məcburiyyətində qala bilərlər.
BƏƏ-nin mövqeyi və regional təhlükəsizlik
Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri bəyan edib ki, yürütdüyü müdafiə yanaşması İran hücumları qarşısında əlsiz-ayaqsız dayanmaq mənasına gəlmir. Vurğulanıb ki, əgər onun əraziləri və həyati maraqları hədəf alınmağa davam edərsə, bütün cavab variantları masadadır. Əmirlik rəsmiləri bildiriblər ki, ölkə beynəlxalq hüquqa sadiqliyini qorumaqla yanaşı, müdafiə imkanlarını gücləndirməyə davam edəcək və hər hansı əlavə eskalasiya mövcud döyüş qaydalarına yenidən baxılmasını qaçılmaz edə bilər.
Bu mövqe BƏƏ-nin bir tərəfdən öz suverenliyini və strateji maraqlarını qorumaq, digər tərəfdən isə regionun sabitliyini saxlamaq və açıq müharibədən qaçmaq arasında həssas bir tarazlıq yaratmaq istəyini əks etdirir. Bu yanaşma digər Körfəz ölkələrinin də İran təhdidini idarəetmə siyasəti ilə üst-üstə düşür.
İqtisadi və geosiyasi ölçülər
Məsələ xüsusilə enerji obyektlərinin, limanların və hava limanlarının hədəf alınması fonunda böyük əhəmiyyət kəsb edir. Bu sektorlar Körfəz iqtisadiyyatlarının onurğa sütununu və qlobal ticarətin həyati keçid məntəqələrini təşkil edir. Son hücumlar bəzi limanlarda dəniz naviqasiyasında nəzərəçarpacaq fasilələrə səbəb olub, həmçinin enerji hasilatı və nəqli proseslərinə təsir göstərib. Bu, gərginlik tempinin davam edəcəyi təqdirdə regional iqtisadiyyatın üzləşə biləcəyi risklərin miqyasını göstərir.
Geosiyasi baxımdan bu eskalasiya İranın ABŞ-ın regiondakı müttəfiqlərinə təzyiqi genişləndirmək, qarşıdurmanın bir hissəsini İran ərazisindən kənara çıxarmaq cəhdidir. Belə görünür ki, Tehran bu strategiya vasitəsilə Qərb düşərgəsi ilə əlaqəli olan dövlətlərin iqtisadi və strateji maraqlarını təhdid etmək qabiliyyətini nümayiş etdirməyə, bununla da ona qarşı aparılan müharibənin gedişatına təsir göstərməyə çalışır.
Buna müvafiq olaraq, ərəb ölkələri öz milli təhlükəsizliklərini qorumaq tələbi ilə regionun sabitliyini saxlamaq zərurəti arasında tarazlıq yaratmağa çalışırlar. Bu tendensiya Körfəz hökumətlərinin rəsmi bəyanatlarında, habelə İranın hücumlarını dövlətlərin suverenliyinin pozulması və regional təhlükəsizliyə təhdid kimi pisləyən Körfəz Əməkdaşlıq Şurasının (KƏŞ) mövqeyində özünü göstərir.
Buna baxmayaraq, eskalasiyanın davam etməsi bu incə tənliyi daimi sınaq qarşısında qoyur. Hücumlar uzandıqca və miqyası artdıqca, hədəf alınan ölkələrin bu təcavüzləri dayandırmaq üçün daha kəskin addımlar atması istiqamətində daxili və xarici təzyiqlər də artır.
Müşahidəçilər hesab edirlər ki, hazırkı mərhələ böyük partlayış nöqtəsinə çatmadan gərginliyi idarə etmək üçün qarşılıqlı bir cəhddir. İran öz cavab vermək qabiliyyətini sübut etməyə və regional təzyiq mesajları göndərməyə çalışır, ərəb ölkələri isə müharibə dairəsini genişləndirmədən hücumların fəsadlarını cilovlamağa çalışırlar. Lakin bu tənlik mahiyyət etibarilə kövrəkdir; ərəb ölkələrinin hədəf alınmasının davam etməsi strateji səbrin hüdudlarının aşılmasına gətirib çıxara bilər ki, bu da Körfəzdə döyüş qaydalarında yeni transformasiyalara qapı açacaqdır.
