BAKI, AzerVoice
“Abid” sözü ərəb mənşəlidir və ibadət edən, Allaha qulluq yolunu tutan şəxs mənasını ifadə edir. İslam terminologiyasında bu anlayış yalnız fərz və vacib ibadətləri yerinə yetirməklə kifayətlənməyən, eyni zamanda nafilə ibadətlərə, savab əməllərə və xeyirxah işlərə davam edən möminlər üçün işlədilir.
“Abid” sözünün cəm forması “übbad” şəklindədir və ibadətdə daimlik göstərən şəxsləri ifadə edir.
Qurani-Kərimdə bu xüsusiyyətlərə malik möminlər haqqında belə buyurulur:
“Onlar tövbə edən, ibadət edən, şükür edən, səfərə çıxan, rüku və səcdə edən, yaxşı işləri əmr edib pis işlərdən çəkindirən və Allahın hüdudlarını qoruyanlardır. Belə möminləri müjdələ!”
(Tövbə surəsi, 112-ci ayə)
Hədislərdə isə ibadətin mahiyyəti və əsl dəyəri daha aydın şəkildə izah olunur. Belə ki, bir hədisdə buyurulur:
“Allah Təalanın haram buyurduqlarından çəkinin ki, insanların ən çox ibadət edəni olasınız.”
İslam anlayışına görə, ibadət yalnız zahiri əməllərlə məhdudlaşmır. Abid üçün əsas məqsəd Allahın razılığını qazanmaq, axirət savabına nail olmaq və həyatını ilahi ölçülərə uyğun şəkildə yaşamaqdır.
