BAKI, AzerVoice, Nailə Babazadə

Şərqi Almaniyanın vətəndaşlarının kommunist rejimdən qaçmasının qarşısını almaq məqsədilə Berlin Divarını inşa etməsindən iki ildən artıq vaxt keçdikdən sonra Qərbi Berlinin təxminən 4 min sakininə Şərqi Berlinə keçərək qohumlarını ziyarət etməyə icazə verilib.

Şərqi və Qərbi Berlin arasında əldə olunan razılaşmaya əsasən, sonradan Qərbi Berlin vətəndaşları üçün ümumilikdə 170 mindən çox keçid icazəsi verilib. Hər bir icazə sahibinə kommunist idarəçiliyi altında olan Şərqi Berlində bir günlük səfər imkanı yaradıb.

Gün həm duyğulu anlar, həm də təbliğatla yadda qalıb. 1961-ci ilin avqustunda Berlin Divarının tikintisi ailələri və dostları bir-birindən ayırmışdı. Qısa müddətlik də olsa yenidən bir araya gələn analar, atalar, övladlar və yaxınlar arasında görüşlər göz yaşları, gülüş və güclü emosiyalarla müşayiət olunub.

Bununla yanaşı, Soyuq müharibənin gərginliyi səhnədən kənarda qalmayıb. Şərqi Berlində quraşdırılmış səsgücləndiricilər ziyarətçilərə “Almaniya Demokratik Respublikasının paytaxtına” daxil olduqlarını elan edib. Bu siyasi bölgünü Qərbi Almaniyanın əksər sakinləri tanımırdı.

Ziyarətçilərə həmçinin broşürlər paylanıb. Həmin materiallarda Berlin Divarının “imperialistlərin düşmən hücumlarından sərhədləri qorumaq” məqsədilə inşa edildiyi iddia olunub. Broşürlərdə divardan əvvəl Şərqi Almaniyaya “Qərb filmləri” və “qanqster hekayələri” kimi zərərli mədəni təsirlərin daxil olduğu vurğulanıb.

Qərbi Berlin tərəfində isə bir sıra qəzetlər ziyarətçiləri tənqid edərək onların Şərqi Almaniya təbliğatının alətinə çevrildiyini yazıb. Məqalələrdə kommunistlərin bu addımı Almaniyanın daimi bölünməsini Qərbi Almaniyaya qəbul etdirmək üçün istifadə edəcəyi irəli sürülüb.

Bu ziyarətlər və onları əhatə edən kəskin ritorika Soyuq müharibənin yalnız siyasi və hərbi deyil, həm də dərin insani və emosional tərəflərə malik olduğunu bir daha nümayiş etdirib.Şərqi Almaniyanın vətəndaşlarının kommunist rejimdən qaçmasının qarşısını almaq məqsədilə Berlin Divarını inşa etməsindən iki ildən artıq vaxt keçdikdən sonra Qərbi Berlinin təxminən 4 min sakininə Şərqi Berlinə keçərək qohumlarını ziyarət etməyə icazə verilib.

Şərqi və Qərbi Berlin arasında əldə olunan razılaşmaya əsasən, sonradan Qərbi Berlin vətəndaşları üçün ümumilikdə 170 mindən çox keçid icazəsi verilib. Hər bir icazə sahibinə kommunist idarəçiliyi altında olan Şərqi Berlində bir günlük səfər imkanı yaradıb.

Gün həm duyğulu anlar, həm də təbliğatla yadda qalıb. 1961-ci ilin avqustunda Berlin Divarının tikintisi ailələri və dostları bir-birindən ayırmışdı. Qısa müddətlik də olsa yenidən bir araya gələn analar, atalar, övladlar və yaxınlar arasında görüşlər göz yaşları, gülüş və güclü emosiyalarla müşayiət olunub.

Bununla yanaşı, Soyuq müharibənin gərginliyi səhnədən kənarda qalmayıb. Şərqi Berlində quraşdırılmış səsgücləndiricilər ziyarətçilərə “Almaniya Demokratik Respublikasının paytaxtına” daxil olduqlarını elan edib. Bu siyasi bölgünü Qərbi Almaniyanın əksər sakinləri tanımırdı.

Ziyarətçilərə həmçinin broşürlər paylanıb. Həmin materiallarda Berlin Divarının “imperialistlərin düşmən hücumlarından sərhədləri qorumaq” məqsədilə inşa edildiyi iddia olunub. Broşürlərdə divardan əvvəl Şərqi Almaniyaya “Qərb filmləri” və “qanqster hekayələri” kimi zərərli mədəni təsirlərin daxil olduğu vurğulanıb.

Qərbi Berlin tərəfində isə bir sıra qəzetlər ziyarətçiləri tənqid edərək onların Şərqi Almaniya təbliğatının alətinə çevrildiyini yazıb. Məqalələrdə kommunistlərin bu addımı Almaniyanın daimi bölünməsini Qərbi Almaniyaya qəbul etdirmək üçün istifadə edəcəyi irəli sürülüb.

Bu ziyarətlər və onları əhatə edən kəskin ritorika Soyuq müharibənin yalnız siyasi və hərbi deyil, həm də dərin insani və emosional tərəflərə malik olduğunu bir daha nümayiş etdirib.