BAKI,AzerVoice

Fatih Sultan Mehmedin ömrü müharibələrlə keçmişdi və o, ondan əvvəlki bir çox hökmdarın hətta xəyal belə edə bilmədiyi işləri həyata keçirmişdi. Xüsusilə İstanbulun fəthi və digər uğurları sayəsində xalq arasında böyük nüfuza malik idi. Lakin yürüdülən sərt maliyyə siyasəti ölkədə ümumi narazılıq yaratmışdı. Onun dövründə bir-iki il istisna olmaqla, demək olar ki, hər il müharibə aparılmışdı. Osmanlı ordusu bəzən ildə iki dəfə səfərə çıxırdı. Təkcə yay aylarında deyil, çox vaxt hərbi əməliyyatlar üçün əlverişsiz sayılan qış mövsümündə də yürüşlər təşkil edilirdi. Bu vəziyyət isə ilk növbədə yeniçəriləri bezdirmişdi. Cəbhədən cəbhəyə qaçmaqdan yorulan yeniçərilər Fatih Sultan Mehmeddən narazı idilər. Məhz bu səbəbdən, Fatihin ölümündən sonra onlar atasına bənzəyən Cem Sultanı deyil, daha mülayim xasiyyətli və müharibəyə o qədər də meylli olmayan II. Bəyazidi dəstəklədilər.

II. Bəyazid taxta çıxandan sonra atasının dövründə aparılan siyasətə qarşı bir reaksiya mərhələsi başlandı. Onun hakimiyyəti illərində Fatihin gördüyü bir çox işlərdən imtina edildi; yeni hökmdar taxta çıxar-çıxmaz, atasının dövründə dövlətləşdirilmiş torpaqları əvvəlki sahiblərinə geri qaytardı. Fatih dövründə aparılan devalvasiyalar nəticəsində zərər görmüş yeniçərilər II. Bəyaziddən hökmdarlığı boyunca bir dəfədən artıq pul buraxmamağı şərt kimi irəli sürdülər.

Bundan başqa, maraqlı bir vəziyyət də yaşanmışdı. Fatih dövründə böyük uğurlara baxmayaraq, müharibələrin və maliyyə siyasətinin yükü o qədər ağır olmuşdu ki, tarixçi Halil İnalcığın sözlərinə görə, Fatihin ölümündən sonra taxta çıxan II. Bəyazidə atasını deyil, babası II. Muradı örnək götürməsinin tövsiyə edildiyi bildirilir.