Çirmən zəfərindən sonra Osmanlı qoşunları Qara Timurtaş Paşanın rəhbərliyi ilə Balkanların şimal və qərbinə doğru sürətlə irəliləməyə başladı. Monastır, Prilep və Niş kimi mühüm strateji məntəqələr ələ keçirildi. Lakin bu irəliləyiş xristian dünyasında böyük bir narahatlıq və müqavimət hərəkatının yaranmasına səbəb oldu.
Müharibəyə gedən yol: Ploçnik məğlubiyyəti və ittifaqlar
Osmanlıların Bosniyaya doğru yönəlməsi Balkan krallıqlarını hərəkətə keçirdi. 1388-ci ildə Morava sahili yaxınlığındakı Ploçnik ərazisində Osmanlı ordusu ilk dəfə məğlubiyyətə uğradı.
Xristian birliyi: Bu qələbədən ruhlanan və Sultan I Muradın Anadoluda olmasından istifadə edən Bosniya, Serb və Bolqar kralları güclü bir ittifaq yaratdılar.
Osmanlı əks-tədbirləri: Osmanlı dövləti bu birliyi parçalamaq üçün diplomatik və hərbi addımlar atdı. Albaniya knyazları ittifaqdan uzaqlaşdırıldı, 1388-ci ilin payızında isə Çandarlı Əli Paşa Bolqar kralını məğlub edərək bölgədəki mövqeləri möhkəmləndirdi.
15 iyun 1389: Kosovo meydan döyüşü
Həlledici qarşılaşma 1389-cu il iyunun 15-də Kosovo çölündə baş verdi. I Muradın rəhbərlik etdiyi Osmanlı ordusu ilə Serb knyazı Lazarın başçılıq etdiyi müttəfiq qoşunları arasında baş verən qanlı döyüş Osmanlıların tam qələbəsi ilə başa çatdı. Bu döyüşdə həm Sultan Murad, həm də Serb şahzadəsi Lazar həlak oldular.
Kosovo zəfərinin tarixi əhəmiyyəti
Birinci Kosovo döyüşü Balkanların tarixində silinməz izlər qoydu və Osmanlının bu regiondakı hakimiyyətini qətiləşdirdi:
Müqavimətin sonu: Dunay çayının cənubunda Osmanlılara qarşı dura biləcək hər hansı ciddi yerli güc qalmadı.
Şimali Serbiya yolu: Bu qələbə Şimali Serbiyanın fəthinə geniş yol açdı.
Macarıstanın təcrid olunması: Cənub-Şərqi Avropada yeganə güclü dövlət kimi yalnız Macarıstan qaldı. Balkan dövlətləri artıq macarların birbaşa dəstəyi olmadan heç bir hərbi addım ata bilməzdi.
Təsir dairəsinin güclənməsi: Hətta sonradan baş verən "Fetret dövrü"ndə (çoxhakimiyyətlilik) belə serblər və digər xalqlar müstəqilliklərini bərpa edə bilmədilər. Çünki Kosovo zəfərindən sonra bölgədə Osmanlı siyasi və hərbi təsiri sarsılmaz hala gəlmişdi.
Kosovo döyüşü Balkanların tamamilə Osmanlı tərkibinə keçməsi prosesini sürətləndirdi. Baxmayaraq ki, 1402-ci il Ankara məğlubiyyəti bu prosesi müəyyən qədər ləngitdi, XV əsrin ortalarına gəldikdə demək olar ki, bütün Balkan yarımadası artıq Osmanlı imperiyasının ayrılmaz bir hissəsinə çevrilmişdi.
